تَکْدِرَخْتْ

و اینک من؛
فرزند آدم؛
فرود آمده در صحرای پریشانی؛
مجنون وار و فرهادفام؛
دشت به دشت و صحرا به صحرا، در پیِ آن تکدرختِ ازلی می گردم...
در پی آن سر زلفی که پدرم، بهشت را با آن قمار کرد...